Archive for the ‘co-sleeper’ Category
20-12-2009
helemaal alleen is nog best spannend, maar gelukkig is Grote Broer de beroerdste niet en kruip gezellig bij zijn zussie.
Het zat er al een paar dagen aan te komen. Net als Douwe rond deze leeftijd besloot Wynke dat het tijd word voor een eigen bed. Ze had in de gaten gekregen dat het bed onder Melle t.z.t. voor haar bestemd is. Dus al een paar dagen wilde ze daar ‘s avonds slapen. We hebben dat nog heel even afgehouden (vakantie in zicht en nog drukke dagen voor de jongens), maar vanmiddag hebben we ritueel een Wynke bed opgemaakt.
En nu ligt ze daar dus.
Nou ja, nu hoor ik weer de Duplo, of ze er echt gaat slapen vraag ik me nog af…
wordt vervolgd…
17-01-2010
In de afgelopen maand sleet er langzaam een nieuw avondritueel in: Eerst pyama aan, dan tandenpoetsen, dan de jongens naar bed en Wynke ook in haar “Eigen Bed”. Aldaar dan een minuut of 10 wurmen om dan te besluiten dat slapen daar toch nog een stap te ver was. Dus gezellig mee met mama naar boven en dan daar aan de borst en als vanouds in de co-sleeper. “Bij papa in bed” aldus Wynke. “En waar slaapt mama dan?” vroeg Oom Bas laatst nog. “Ook bij papa in bed.” Okey, dan weet ik ook mijn plek weer 
.
Maar woensdag ging het ineens anders. Voor het eerst wilde ze niet mee naar boven, maar mocht ik even bij haar komen liggen. En toen viel ze in SLAAP!!! Tssss…
Ja, mooi natuurlijk. Zonder er iets aan te doen vind ze haar eigen weg. Als mensen horen dat je je kind bij je in bed hebt dan wordt er nogal eens geroepen: “Pas maar op! Je krijgt ze daar zomaar niet meer uit!” Deze waarschuwing sloegen wij altijd vrolijk in de wind. “Op haar 16e slaapt ze heus niet meer bij ons. Het zal wel loslopen.” En nu zien we dus dat het perfect los loopt. Geheel uit zichzelf groeit ze langzaam naar haar Eigen Bed toe.
De afgelopen 3 dagen heeft ze er steeds van het naar bed gaan tot na 23:00 uur geslapen. Dan kruipt ze uit bed en gaat op zoek naar mama. Of ze gaat mama “woepen” (de babyfoon is een paar weken geleden overleden en een nieuwe aanschaffen is volgens ons niet meer nodig). En als mama haar niet hoort, dan is daar altijd nog de Grote Broer. Die kruipt zodra hij zijn zussie heeft afgeleverd weer in zijn eigen bed en mama en Wynke kruipen “bij papa in bed” – al is er dan van papa meestal nog geen spoor… detail 
.
En hoe kom je nou aan zo’n co-sleeper? Je kunt ze wel kopen, maar je kunt ook heel eenvoudig een bestaand ledikantje ombouwen tot een co-sleeper/Still Bett. Hieronder laat ik zien hoe wij dat deden.
Wat heb je nodig?
- een houten ledikant – je eigen ledikant of een exemplaar van de kringloop
- een handige persoon die weet hoe je moet schroeven
- stevige schroeven, niet te lang, kijk maar even wat jij (of die handige persoon) op voorraad hebt
- hoekijzertjes (te koop bij de betere doe-het-zelf zaken)
- Een stuk stevig schuimrubber of een oude schuimrubberen matras
Toen Douwe nachten lang spookte, huilde en een heel ongelukkig baby’tje was heb ik me in het hoofdstuk “baby & slapen” verdiept. Als snel kwam ik tot de ontdekking dat het “doorslapen” (een blok van vele uren achter elkaar slapen) een zeer cultureel bepaald fenomeen is. Cultureel en totaal niet natuurlijk.
Op het moment dat we definitief besloten ons over te geven aan ‘de natuur’ en Douwe’s natuurlijke, persoonlijke slaappatroon (regelmatig per nacht wakker voor een slokje troost) als uitgangspunt gingen nemen, werd ons leven een stuk prettiger. In plaats van de toch al ongelukkige Douwe in een kunstmatig slaappatroon te willen dwingen, werden we creatief en vonden we oplossingen die de nachten voor ons allen aangenamer maakten.
