… op ons blog. Hier delen we regelmatig onregelmatig allerlei dingen uit ons leven. Voor familie en vrienden verweg en andere mensen die verdwaald zijn naar ons blog. Paar tips: Read the rest of this entry »
(dit is een vervolg op “van de nood een deugd maken (deel 3)”)
Jaja, het heeft even geduurd (de hele winter om precies te zijn)… geduld is een schone zaak… maar vandaag kwam de eerste vlinder uit zijn (of haar?) coconnetje:
it’s magic!
uit de cocon!
vrijlaten
gaat gaat ie
zoekplaatje
De Lancaster PA474 was onderweg vanuit Denemarken naar Engeland en kwam op 6 mei via Texel vliegen. Keurig volgens schema, vloog het vliegtuig uit 1945 over de algemene begraafplaats van Den Burg, nadat eerst al het vliegveld had aangedaan.
Het is één van de twee nog vliegende Lancasters ter wereld, en wordt onderhouden en gevlogen door de Royal Air Force Battle of Britain Memorial Flights. Meer informatie vind je op o.a. op WikipediA
En dat na 1 minuut theorieles, en 3 minuten in de praktijk oefenen. Of te wel, ze kan fietsen. Morgen gaan we op de fiets naar school 
ik heb een bedrijf opge start
Gertha had bordjes om te recyclen, Carst had er wel geld voor over dat ‘iemand anders’ de oude stickers er van ging krabben en pulken, Melle & Douwe zagen deze klus wel zitten.
Er werd onderhandeld en een bedrag overeengekomen. Het eerste bordje ging erg vlot. De jeugd had de smaak te pakken, zo gingen ze nog wel meer klussen binnenslepen om hun spaarpot eens flink te spekken!
En toen kwam tweede bordje. De sticker zat vaster en dit bordje bleek ook een bestikkerde achterkant te hebben. Tegenvaller. Bovendien blazen ze met de föhn alle stikkerresten de kamer in. Ai, dat wordt nog stofzuigen ook! Douwe wordt er puur zenuwachtig van, dus Melle neemt de leiding en zet hem aan het zuigen. Met de Melle typerende volharding is weldra kant 1 van bordje 2 ook schoon – en de hele woonkamer in de meest bijzondere hoeken gezogen…
Douwe ziet inmiddels in gedachten zijn beloning al aan zijn neus voorbij gaan, dus die neemt het pulken weer gemotiveerd over…
… en Melle gaat een toetje maken. 
Morgen zijn de bordjes klaar, hoor, Gertha!
Kijk dan, wij vieren Midwinter met spekkedikken:
Bij deze op verzoek van enthousiaste fans… even stap voor stap een beschrijving van hoe maak ik een kwal!
Wat heb je nodig:
* een leeg plastic flesje
* een scherp mesje
* een schaar
* een aansteker/ kaarsje/föhn
* touwtje (met naald is het handigst)
Stap 1 Snijd met een scherp mes de tuit van de fles (hoe hoger hoe langer de uiteindelijke tentakels)
Stap 2 Knip 2 cm brede stroken tot aan ± 4 cm van de bodem van de fles. Het mooiste als ze allemaal even diep zijn, dan krijg je een mooie gelijkmatige ‘hoed’ (zeg maar even hoofd van de kwal). Hoe dieper je ze knipt hoe smaller die hoed natuurlijk word, gewoon even kijken wat je zelf mooi vind… die 4 cm is wat ik ongeveer steeds heb, maar ik doe het puur op gevoel.
Stap 3 Vouw de stroken naar binnen en dan weer naar buiten met ± 1 cm daartussen (zie foto). Zo lijkt het net of alle stroken uit het midden komen…
Stap 4. Knip nu de stroken in dunnere reepjes tot aan de eerste knik. Persoonlijk vind ik hoe dunner hoe mooier. Dan krullen ze strax mooi.
Stap 5 … even weer alles op zijn plek duwen. begint al op een kwalletje te lijken nu
Stap 6 Houd een kaarsje/aansteker/föhn bij de tentakels om er mooie golven in te maken… let op! Niet te lang op een plek… dat geeft rommel! …en liefst een beetje op een geventileerde plek doen want de dampen zijn natuurlijk niet echt zuiver;-)
Ik begin dicht bij de hoed en steeds verder naar beneden, ook dit is gewoon een kwestie van even proberen…
Als laatste er een touwtje aan maken. Dat doe ik door met een hete naald even een gaatje te maken en een touwtje er door – knoopje er in. Ik vind het zelf grappig om het touwtje een beetje aan de zijkant te maken. Dan hangt hij een beetje schuin net als of ie zwemt… en dan is hij KLAAR!
en eh… oefening baart kunst, er zijn genoeg legen flesjes in de wereld. Leuk om kleurtjes te gaan sparen… Hang ze voor het raam en het is net een aquarium…
veel plezier!
Sil
Ik heb dat dus wel eens, die onbedwingbare behoefte om op mijn kop te gaan staan. Tja, heb ook nooit beweerd dat ik normaal ben, hé?! Zo ook vanavond.
Weer een project af! Ik liep er al heel lang mee in mijn hoofd en van de zomer vond ik – bij het grof vuil – een mooie kist voor dit project. Even later had Opa wat gebruikt plexiglas over (uit de schuurdeur, daardoor wat verkleurd, maar dat mag de pret niet drukken). En zo ontstond in de afgelopen paar dagen de lichtbak:
 |
stap 1:
kistje jutten voorzien van een rand waarop het plexiglas kan liggen, twee gaten voor de ventilatie en een lamp |
 |
stap 2
het plexiglas op maat snijden, dat ging prima met een stanleymes het is een vrij dunne plaat, dus wij doen er twee op elkaar |
 |
stap 3
een tweede plaat plexiglas erop, met daartussen een witte zak zodat het licht mooi verdeeld/zacht word |
 |
lichtbak = klaar |
 |
zand erop… |
 |
… vrijwilliger zoeken … |
 |
… en tekenen maar! |
kijk, en zo kwamen we op het idee (zandtovenaar):
Goehoed… sokken breien dus. Dit is zeker al de 4e poging om over dit onderwerp een blogpost te schrijven, maar elke keer als ik er aan begin komt dan toch weer dat moment dat ik denk: of ik brei gewoon nog even een stukje… hihi.
In november 2010 ben ik begonnen met sokken breien en dat bleek nogal verslavend! Ik had al jaren eerder eens een poging gewaagd, maar dat gemier met al die korte losse sokkennaalden… brrrr… niet mijn ding! En dan van de boord naar beneden, zo onlogisch. Afijn, het hoofdstuk sokken breien ging dus weer terug de kast in. Tot ik er via m’n forum op internet achter kwam dat je dus ook sokken kunt breien op een rondbreinaald, twee tegelijk en vanaf de teen omhoog. Eureka! Dat klonk ineens logisch. Dus, met wat hulp, op internet de juiste instructies opgediept en een nieuwe poging gewaagd. Voila: verslaving geboren! En aangezien ik hier en daar wat mensen lekker gemaakt heb moet het nu toch eindelijk eens van die blogpost komen.
Hoe doet Rachel dat nou, dat sokken breien?
Allereerst: ik ben bij lange na nog geen expert en op internet kun je, gelukkig, super veel info vinden. Hier ga ik puur even vertellen wat ik doe en wat kreten dumpen waarop je dan zelf verder kunt googelen.
Ik brei op een lange rondbreinaald. De 100 cm KnitPro (hout – super fijn!) 2,75 naald is mijn favoriet. En ik heb het boekje ‘Sokken van teen tot boord‘ (aanrader!).
Ik zet dan twee sokken naast elkaar op, op een zgn ‘Magic Loop’ (zie >dit filmpje<)
Omdat ik een mooie gladde teen wil, zonder naden of gaten, gebruik ik “Judy’s Magic Cast On”. Ik kon de uitleg in het boekje niet volgen en elke keer het filmpje bekijken is ook zo’n gedoe, dus ik heb mijn eigen spiekbriefje gemaakt:
Afijn, kijk het filmpje maar en je zult zien: het is lang zo ingewikkeld niet als het lijkt en het resultaat is super!
Voor de teen moet je dan dus meerderen. Dat kun je doen aan de hand van de handige matentabel in bovengenoemd boekje (nogmaals: aanrader!), maar omdat de sokken op een soepele rondbreinaald staan kun je ze dus ook gewoon passen en geheel naar wens breien.
Na de teen komt dan de spie (zeg maar het stuk over je wreef) en dan de Hollandse Hiel. Daar moet ik nog eens een filmpje bij zoeken, want ik ga natuurlijk niet het stukje uit dat boekje overtiepen. Dat zou erg niet netjes zijn naar de schrijfsters van het boekje.
Tot slot brei je de boord. Zo lang als je wilt of tot je wol op is. Of tot je het zat bent en andere sokken wilt opzetten .
Voor het afhechten vond ik op internet een mooie techniek zodat het rekbaar wordt (wel zo prettig). Dat is >dit< filmpje.
Rest mij om nog wat foto’s te showen en dan snel dit bericht posten. Ik zal het in de toekomst nog wat aanvullen, maar voor nu moet het er maar even er mee door.
Plaatjes (klikken = vergroten):
het begin!
eerste paar sokken af
leuke uitdaging
Wynke sokken - zijn ze niet cool?!
lievelingssokken
nieuwste paar in wording
